نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت

مواظب هر نوع حالت تدافعی درونی باشیم , از چه دفاع می کنیم ؟

یک هویت توهمی , یک تصویر ذهنی , یک وجودتخیلی , با آگاه شدن به این الگو و مشاهده آن , هویت خود را از آن جدا می کنیم . آنگاه الگوی ناآگاه به سرعت در نور آگاهی ما محو خواهد شد . به این ترتیب , تمامی جر وبحث ها و بازی های قدرت که برای روابط بسیار مخرب هستند , پایان می گیرند , نیرومند جلوه کردن برای دیگران , شکلی از ناتوانی ست که با جامه کاذب توانایی پوشیده شده است , نیروی حقیقی در درون نهفته است و در <حال> در دسترس ما قرار دارد. ذهن همواره به دنبال راهی می گردد تا حال را طرد و از آن فرار کند . به عبارت دیگر هر چه بیشتر ذهن را هویت خود بدانیم , بیشتر رنج خواهیم برد . یا می توان گفت که هر چه بیشتر بتوانیم < حال > را بپذیریم و آن را محترم بشماریم , بیشتر از درد و رنج و ذهن خود محور رها خواهیم شد .

اکهارت تول (کتاب تمرین نیروی حال صفحه 26و 27)